The main theme of Saturday was to shorten the move and thus be faster. Once we had established the technique construction and points we must go to in order for it to work we tried not to wait for uke in that points, but go for „finale” whether it was morote-dori tenchi-nage or ai-hanmi katate-dori nikkyo before uke reaches maximum of his movement. Very nice experience (at least for Tori ). For me it brought a different feeling in those techniques which I consider a step forward.

Second way to „save time” in technique we tried out was to go into the movement. „Accept” shomen uchi, (as an exercise of course), „go under it” with block, and finally go under and pass the attack to quickly go behind uke for irimi-nage ura. It was quite difficult and challenging for many reasons and it is certainly going to be address on trainings in dojo for more insight.

Aside those main themes of the training sensei paid attention to basic rules for aikido (and all budo!) practise. He pointed out correct distance in the attack. „Impact-relax” exercises although painful should open many eyes to where the efficiency of the attack comes from. We also trained „not to show our back to uke” no matter how far the tenkan goes – 180, 90, 45 degrees. A matter of controlling the uke.

Among all the teachings of the day my favourite was this: „We should not do things in aikido, that we wouldn’t do in other martial arts”. Do not attack in void or in absurd distance. Do not forget you have an opponent who wants to harm you all the way during technique. Do not accept whatever Tori does especially when it has flaws. Give him something to work with. And so on…

Of course there was more. Everything wrapped around in skillful methodical lessons with examples that let you instantly see and feel the idea behind the techniques. World class teacher at your door. Too bad sensei Pascal Guillemin comes to Poznań only once a year…

Just a note that the seminar as always brought to Poznań many high level practitioners not only from around Poland but also France, Czech and Germany. Being able to try your skills with and get advices from sensei Milleville and his students from Berlin or with sensei Guillemin students is absolutely priceless

Aby zgłosić się na obóz trzeba wpłacić zaliczkę w wysokości 250zł w nieprzekraczalnym terminie do 30 marca 2011. Nie zaśpijcie!

O szczegóły możecie zapytać mnie (osobiście lub przez formularz kontaktowy), sensei Przemka lub dowolnego z instruktorów.

• sierpień 2009 – obóz(!!!) – było świetnie, 1000 słów nie opisze pełni wrażeń, polecam relację, fotki i materiał wideo (!), które znalazły się na…
• wystrzelonej po obozie Oficjalnej Stronie Polskich Instruktorów Chi Ryu
• przy okazji warto nadmienić, że po obozie powstała też strona Dojo Haragei, sensei Krzysztofa Miśkiewicza, za pośrednictwem której można nabyć broń do treningu Kobudo
• to nie koniec nowości w internecie – w odświeżonej szacie pokazały się strony Honshitsu, sensei Rafała Tokarczyka, SWPW sensei Przemysława Wiśniewskiego, Hangaku sensei Piotra Michalaka, oraz przemeblowana całkiem niedawno Oficjalna Strona Shihana Jhonnego Bernaschewice!
• wrzesień 2009 – seminarium Chi Ryu Aiki-jitsu i Okinawa Kobudo w Zabrzu, moją relację, fotki i krótki filmik można znaleźć tutuj
• październik 2009 – staż Chi Ryu i Okinawa Kobudo w Świebodzinie, po którym pozostała w sieci garść moich wrażeń oraz fotki
• styczeń 2010 – Oświęcim – staż Chi Ryu i Okinawa Kobudo w Dojo SWPW, moja relacja okiem uczestnika, relacja sensei Przemka okiem prowadzącego
• luty 2010 – Oświęcim bis, tym razem specjalnie dla poznańskiego Dojo Chi Ryu – j.w. są dwa (różne!) sprawozdania: moje i głównego instruktora

Oczywiście powyżej widnieją tylko staże w których brałem udział. Gorąco zachęcam do przeglądania historii wpisów na podlinkowanych stronach. Znajdziecie tam dużo więcej notatek z innych spotkań, na których niestety nie byłem, np. świetną relację Jerzego z wyjazdu do Pressbaum. Polecam też częste podglądanie blogu Shihana Jhonnego Bernaschewice, co chwilę pojawiają się krótkie relacje i fotki ze staży z Shihanem w Hombu Dojo oraz tych wyjazdowych.

Kalendarz na ten rok zapowiada się niezwykle ciekawie, postaram się nie szczędzić kilobajtów na temat kolejnych wyjazdów.

Przez ostatni tydzień miałem drugi raz w życiu zaszczyt i przyjemność uczestniczyć w stażu Chi Ryu Aiki Jitsu i Okinawa Kobudo z shihanem Jhonny Bernaschewice w jego własnym dojo – Chi Ryu Hombu Dojo. Pomimo, że jestem już w domu moje myśli i serce nadal pozostają w Belgii. Niemożliwym jest opisać wszystkie przeżycia wiążące się z taką podróżą ale w kilku następnych paragrafach postaram się zrobić co mogę .

Po pierwsze: załoga. W tym roku pojechaliśmy w pieć osób: sensei Przemysław Wiśniewski z Oświęcimia, sensei Rafał Tokarczyk z Nowego Targu/Zakopanego, sensei Artur Czelny z Zabóru, sensei Paweł Urbańczyk z Zabrza oraz ja reprezentując Zabór i Poznań.

Podróż do Hechtel była dość długa – zajęła nam 12 godzin z Zabóru po tym jak dołączyli do nas sensei Rafał, Przemek i Paweł (sensei Rafał spędził w aucie ok. 22 godzin…). Dużo pit stopów i spore korki zrobiły swoje. Niemniej jednak w poniedziałek rano zaczęliśmy treningi pełni entuzjazmu, który nieustannie wzrastał

Plan na pierwsze trzy dni zakladał dwa treiningi z shihanem Jhonnym dziennie – jeden Chi Ryu Aiki Jitsu i jeden Okinawa Kobudo plus czas na samodzielne ćwiczenie pomiędzy i po treningach. Pracowaliśmy każdy wg. indywidualnego planu. Sensei Rafał i sensei Przemek przechodzili ostatnie szlify przed egzaminem na 2gi dan w Chi Ryu Aiki oraz razem z sensei Pawłem pracowali nad programem na 2gi dan Okinawa Kobudo. Sensei Artur i ja skupiliśmy się na programie 3-ciego kyu Chi Ryu oraz detalami Hojo Undo Okinawa Kobudo.

Wieczory poświęcaliśmy na relaks i rozmowy o historii szkoły Chi Ryu i perspektywach rozwoju -było nam bardzo miło gdy shihan Jhonny dwukrotnie się do nas przyłączył i mogliśmy posłuchać jego opowieści . Poza tatami udało nam się również pospacerować po Hechtel oraz odwiedzić mamę shihana – panią Marię, która jest osobą jedyną w swoim rodzaju. Warto wspomnieć, że mieliśmy spory ubaw dzięki Pawłowi i jego mini produkcjom wideo

Środowe treningi zaczęły się od egzaminu sensei Rafała i Przemka na Ni Dan Chi Ryu Aiki Jitsu (nie zorientowali się że to już egzamin dopóki nie było po wszystkim!). Zdali czyniąc shihana i nas zadowolonymi i dumnymi z nich. Ogromne gratulacje Sensei! Drugi trening odbyliśmy wspólnie z grupą Niemców którzy regularnie odwiedzają dojo Shihana. Rozgrzaliśmy się z jo i bokuto aby dalej przejść do technik Chi Ryu a potem zakończyć trening Kobudo.

Drugą częścią naszego pobytu w Belgii było uczestnictwo w międzynarodowym stażu instruktorów Chi Ryu. Mistrzowie i uke przybyli z Niemiec, Danii a nawet z Węgier. Po przywitaniu i uzgodnieniu planu dzaiałania zaczęliśmy treningi. Na pierwszym skupiliśmy się na detalach Chi Ryu Suwari Waza kata. Po południu cieszyliśmy się, że dołączył do grupy sensei Józef Góra ze swoim uke – Staszkiem. Sensei Józef był pierwszą osobą która przywiozła Chi Ryu i zaprosiła shihana Jhonnego do Polski ponad 15 lat temu. Drugi trening tego dnia był poświęcony hanbo i technikom 2-go kyu Chi Ryu. Ciężka praca na macie z shihanem sprawiła, że zatrzęsło się dojo .

Wieczorem wysłuchaliśmy wykładu shihana Andreasa Barona na temat formy Goshin Jitsu nad którą pracował kilka ostatnich lat, i która była główną częścią jego ostatniego egzaminu w Chi Ryu. Opisał nam swoją wizję i jaki był jego cel oraz zasady, które włożył w każdą technikę kata. A to wszystko było tylko przedsmakiem co mieliśmy zobaczyć następnego dnia…

Oba piątkowe treningi poprowadził shihan Andreas skupiając się na nauce form Goshin Jitsu. nie mieliśmy dość czasu aby przećwiczyć wszystkie techniki, więc skupiliśmy się na tanto i hanbo dori kata. Jak zwykle nie zauważylismy kiedy uciekł nam czasi trening się skończył ku naszemu smutkowi. Ale było coś co nam ten smutek mocno osłodziło. Shihan Jhonny wraz z shihanem Andreasem razem wręczyli certyfikaty Ni Dan Chi Ryu sensei Rafałowi i sensei Przemekowi Do naszego szczęścia dołożono jeszcze jeden bonus – dodatkową godzinę Kobudo wieczorem, którą poprowadził sensei Dirk Mazet – super-szybkie Hojo Undo z Bo, Sai i Tunqua a za nimi podstawy Nunchaku i Nunchaku Kata.

Piątkowy wieczór miał dla nas jeszcze jedną atrakcję – grill party! Przygotowane przez sensei Dirka i jego żonę Carolę ogromne ilości pysznego jedzenia połączyliśmy z oficjalnym świętowaniem dwóch nowych drugich danów w Chi Ryu. Poza tym była to świetna impreza integracyjna

W sobotę rano pożegnalismy się i odjechaliśmy. Staż instruktorów trwał do niedzieli rano ale z powodu czekających w domu obowiązków oraz ilości kilometrów przed nami musieliśmy wyruszyć wcześniej. Jest wiele rzeczy których nie da się opowiedzieć lub pokazać na zdjęciach, które pozostaną w mojej głowie i sercu na długi czas (mam nadzieję, że na zawsze) Nie mogę się doczekać kolejnego stażu w Hombu Dojo. Na szczęście będę miał okazję poćwiczyć Chi Ryu z shihanem Jhonnym jeszcze w tym roku na obozie w sierpniu oraz w październiku na stażu w Zaborze! Przy okazji, Ty też masz taką szansę! Sprawdzaj regularnie www.piotrstepniak.com w poszukiwaniu szczegółów.

Więcej zdjęć ze stażu w galeriach: na tej stronie i w galerii SWPW.

Seminarium podzielone było na kilka części. Pierwszy trening odbył się w dojo sensei Eliasza Madeja w Zielonej Górze. Obok licznej grupy karateków w zajęciach uczestniczyli też przedstawiciele klubów Ju-jitsu. Program treningu stanowiły podstawy bo (długiego kija) Okinawa Kobudo -Hojo Undo Dai Ichi. Adepci mieli okazję od razu wypróbować poznane techniki w formie bunkai, a w finalnej części treningu aplikacje poznanej wiedzy w przełożeniu na krótszy kij – jo.

W sobotni poranek odbył się trening dla grupy dzieci i młodzieży Michi Dojo w Zaborze, po którym miejsce miały egzaminy na stopnie kyu Ju-jitsu (gratulacje! ). Popołudniem wróciliśmy do ostrej pracy nad Kobudo. Tym razem ćwiczyliśmy wszystkie trzy Hojo Undo z kijem bo, bunkai, a na koniec pierwsze kata z bo – Sushi-no kon. W drugiej części trenigu przyjrzeliśmy się Hojo Undo Dai Ichi z tunkua (tonfa), aby na koniec znów wypróbować przykładowe aplikacje użycia, tym razem tunkua, w samoobronie.

Niedziela była dniem Chi Ryu Aiki-jitsu. Zapał uczestników nie wygasł, i zarówno miejscowi jak i przyjezdni, mieli okazję zapoznać się z Chi Ryu Bunkai oraz kilkoma technikami z kanonu Szkoły. W przeciwieństiwe do ilości, nacisk położony był na szczegóły i dokładność wykonania technik. Nie obyło się również bez bezpośredniej interpretacji prezentowanych form w warunkach samoobrony. Po wyczerpujących zajęciach był czas na pamiątkowe fotki oraz chwilę rozmowy.

Seminarium upłynęło w atmosferze skupienia i pracy, od ogółu do szczegółu. Nie zabrakło jednak szczypty humoru oraz relaksu po treningach . Ponieważ w zajęciach wzięli udział goście m.in. z Zielonej Góry i Świebodzina miałem okazję spotkać kilkoro przyjaciół Mimo długich i intensywnych zajęć zaangażowanie uczestników nie słabło, dzięki czemu ćwiczyło się jeszcze przyjemniej. W tym miejscu należy podziękować obu sensei Przemysławowi i Krzysztofowi za przyjazd oraz wkład energii i poświęcenia w zajęcia oraz sensei Arturowi Czelnemu za wzorową jak zawsze organizację całego wydarzenia. Dziękuję również wszystkim współćwiczącym Ja wróciłem naładowany wiedzą i zapałem do dalszego zgłębiania Chi Ryu Aiki-jitsu oraz Kobudo.

Zdjęcia są dostępne tutaj i w galerii SWPW.

Sensei Tissier był w bardzo dobrej formie i humorze. Jak zwykle poprowadził świetny metodycznie trening, pomimo faktu, że plan powstawał na bieżąco, regulowany poziomem uczestników.

Tematem wiodącym zajęć były punkty i granice. Punkty w oddziaływaniu Tori-Uke, które są niezbędne do wykonania techniki. Kolejny raz Sensei podkreslał, że konstrukcje/formy, jakie ćwiczymy na treningach są niczym więcej, niż drogą do nauki gdzie są te „punkty” i jak je odnaleźć (oczywiście poza ćwiczeniem pozycji, zachowania pola widzenia, równowagi – podstaw). Jeśli chodzi o aplikacje powinniśmy zawsze bezpośrednio podążać do punktu i to jest jedyna droga aby aikido działało w realnej sytuacji zagrożenia. Oczywiście Sensei Tissier nie zapomniał okrasić swoich przemyśleń wspaniałymi przykładami technik. Najbardziej podobało mi się jodan-tsuki – kaiten nage, które było przy okazji jednym za najlepszych przełożeń techniki z bokken. Co nie zmienia faktu, że pozostałe techniki, jakie ćwiczyliśmy w niedzielę, były jak zwykle doskonałym materiałem dydaktycznym i pokazywały w najprostszy sposób podstawy ruchu w technikach bez broni i ich zastosowaniach.

W oparciu o „odnajdywanie punktów” Sensei Tissier wytłumaczył nam także pojęcie granic oraz jak rozwijała się jego własna technika (i być może nasza będzie). Powiedział, że jest kilka faz nauki: faza technik wykonywanych siłowo, następnie siłowo ale i coraz lepiej technicznie. Osiągnięcie szczytu doskonałości technicznej – „Kiedy nie można już robić szybciej ani silniej” – zmusza nas do poszukiwania innych dróg na wykonanie techniki. Sensei tłumaczył dużo na temat granic w wykonywaniu każdej techniki, oraz co zmusiło go do odszukania krótszych i efektywniejszych sposobów ich wykonania. Świetnym przykładem było katate-dori – uchi-kaiten-nage z nagłym zatrzymaniem uke zaraz po chwycie. Dla mnie osobiście wyglądało to jak powrót do korzeni aikido – aiki-jitsu, ale z dokładnie przestudiowanym każdym najmniejszym szczegółem ruchu. Ale pewnie każdy widzi co chce

Inną myślą wartą wspomnienia był temat kiai. Sensei Tissier wyjaśnił, że kiai jest niczym osobowość (nasze unikalne „ja”), odnalezienie własnego kiai jest odnalezieniem własnej wibracji. Kiai powinno być zawsze takie same, zupełnie jak doskonałe ciecie mieczem. Przy okazji – kiai Senseia miało świetne echo .

Na dodatek świetnych treningów bardzo przyjemnie spędziłem czas pomiędzy nimi z przyjaciółmi, szkoda, że niektórych z Was widuję tak rzadko! Domo arigato i do następnego spotkania!

Czysta radość (fot. Lech Misiarek)

Fotki z seminarium można obejrzeć w Galerii Kołobrzeskiego Klubu Aikido.

Piątek, 23:56. Wybiegam z domu z tobołkami i bronią na parking, znowu na ostatnią chwilę…

Sobota, 0:30. Wyruszamy spod domu Sensei Artura w Zaborze. Czeka nas wiele godzin jazdy. Podekscytowanie miesza się z lekkim przerażeniem całonocną podróżą. W myślach mam wspomnienia z podróży z 2000 roku do Oświęcimia na EMAC (European Martial Arts Course), kiedy to jechaliśmy z Arturem również całą noc. Wtedy było to nasze drugie spotkanie z Shihanem Jhonnym Bernaschewice, założycielem szkoły Chi Ryu, dopiero go poznawaliśmy. Tym razem zarówny my, jak i reszta załogi w postaci Łukasza i Michała, dobrze wiedzieliśmy co nas czeka na miejscu. A może tylko się nam tak wydawało…

3:43. Korzystając z suszarki do rąk niechcący obudziłem pana „czuwającego” w toalecie na jednym ze zjazdów na autostradzie. Opowiedział nam kilka „dziwnych” historyjek jak piliśmy kawę z automatu i posilaliśmy się kanapkami. Ulotniliśmy się dość szybko…

4:35. Kryzys senności minął, trochę za sprawą napoju energetyzującego, trochę dzięki zimnemu powietrzu na stacji paliw w Gliwicach. Łukasz z Michałem dzielnie wypoczywają na tylnych siedzeniach, gotowi w każdej chwili zająć nasze miejsca w razie potrzeby. Płyta z muzyką powoli zaczyna nam się nudzić, a radio kiepskie.

6:23. Oświęcim. Dołączyliśmy do grupy Sensei Przemka. Jest tu wiele znajomych nam i lubianych twarzy, m.in. Krzysiek, Żaneta, Patrycja, Marek i inni. Czekamy z dalszą droga na pewną śpioszkę…

9:56. Zakopane: u celu. Ominęliśmy Zakopiankę na rzecz bocznej trasy, która miała być szybsza. Na pewno była ciekawsza… Na szczęście jest 30-minutowe przesunięcie, więc zdążyliśmy w sam raz.

10:30. Uroczyste powitanie i rozpoczęcie pierwszego treningu. Wśród czarnych pasów stoi wielu ludzi związanych z Chi Ryu od początku istnienia szkoły w Polsce. Jest też kilka świeżych osób. Podobnie ma się przekrój pozostałych uczestników seminarium. Wszystkich łączy ta sama pasja i podziw dla człowieka, który za chwilę rozpocznie dla nas trening…

Od tego momentu czas zaczął płynąć inaczej, albo przestał płynąć. Shihan pokazywał, tłumaczył, poprawiał nasze błędy; my ćwiczyliśmy kolejne techniki. Jak było zapowiedziane krążyliśmy w okół 3 i 2 kyu. Shihan Jhonny Bernaschewice jak zwykle, nie tylko pokazywał podstawy pracy z nożem i hanbo, ale również tłumaczył zasadność każdego ruchu, co formuje niezwykłą spójność i logikę technik szkoły Chi Ryu. Nie obeszło się i bez detali, które stanowiły esencję form. Trening zakończyliśmy inspirującymi i rozwijającymi kombinacjami. Nie zauważyłem kiedy minęły 2,5h, żal było opuszczać matę.

W przerwie obiadowej czekała na mnie kolejna niespodzianka, gdyż miałem zaszczyt uczestniczyć w obiedzie z Shihanem i instruktorami Chi Ryu. Wspaniały posiłek złożony z lokalnych specjałów prześcigało jedynie doborowe towarzystwo i rozmowy, w tym opowieści Shihana. Bardzo dziękuję za zaproszenie

Drugi trening sobotni poświęcony był Kobudo. Zaczęliśmy oczywiście od podstaw Bo, aby płynnie przejść do części kata Syushi-no kun i pierwszego bunkai. Instruktorzy mieli również okazję przećwiczyć całe Syushi-no kun i Chu-no kun. Dalej zajęliśmy się nunchaku oraz tonfami. Shihan Jhonny kładł nacisk na kontrolę, kontakt i poprawność zadawanych uderzeń i odkrywał przed nami kolejne aspekty używania tych dwóch broni. Całość treningu zamykało bunkai bo-tonfy oraz kombinacje z nunchaku i, dla instruktorów, kata z nunchaku. Po treningu Shihan zademonstrował jeszcze kilka technik relaksacji, które każdy mógł wykonać z partnerem, i co też istotne, bardzo się przydały Wymęczeni, ale zadowoleni opuściliśmy salę i udaliśmy się w kierunku bazy noclegowej. Drogę umilały nam fajerwerki po koncercie zespołu Zakopower, który odbył się w okolicach końca naszego treningu po drugiej stronie ulicy (ogranizator przeszedł sam siebie ).

Nie był to jednak koniec atrakcji tego wieczoru. Po 20 zebraliśmy się w zamówionym góralskim lokalu aby uczcić XV-lecie Chi Ryu w Polsce dodatkowo tortem i imprezą piwno-oscypkową, hej! Wspaniała atmosfera jaka towarzyszyła spotkaniu i rozmowom po raz kolejny potwierdza, że Chi Ryu łączy ludzi nie tylko na macie, ale spaja ich przyjaźnią rozciągającą się poza granice dojo.

W niedzielę rano, rześcy i nawet wyspani rozpoczęliśmy trening Iaido, za którym podążył tening Jo jutsu. Pod względem technicznym skupiliśmy się na podstawach, ale były to również podstawy filozoficzne praktykowania każdej z powyższych sztuk. Shihan tłumaczył znaczenie iai, do, i jutsu, włącznie z przykładami. Materiał do głębszego przemyślenia.

Po treningu przyszedł czas na podsumowanie i podziękowania dla Shiahana Jhonnego Bernaschewice za wspólne lata i to, jak inwestuje w rozwój Szkoły w Polsce. Bardzo miłym akcentem była obecność mistrzów, którzy pierwsi sprowadzili Shihana do Polski 15 lat temu, oraz wielu osób, które przez ten czas wniosły bardzo duży wkład w rozwój Chi Ryu w Polsce. Na ich ręce również spłynęły podziękowania i oklaski. Sam Shihan Jhonny wyraził radość i podziękowanie za ciepło z jakim zawsze jest u nas przyjmowany oraz za wolę i chęć pracy z nim na macie, nawet długie wyczerpujące godziny Było nam bardzo żal, że to już koniec tego niezwykłego spotkania. Pozostaje życzyć adeptom szkoły Chi Ryu w Polsce kolejnych tak wspaniałych i jeszcze bardziej okrągłych rocznic oraz nieustannego rozwoju, który jest jednym z jej fundamentów.

Seminarium było na prawdę zrobione z rozmachem, klasą i na poziomie, dlatego jeszcze raz Domo Arigato Gozaimasu Sensei Rafał, za organizację, i oby takie spotkania powtarzały się jak najczęściej. Wrażenie, jakie pozostawiło u mnie słoneczne, pełne świeżego górskiego powietrza i widoków Zakopane, jest wciąż żywe. Droga spowrotem była całkiem przyjemna, w 7,5h byłem w domu. Podróż warta każdego kilometra! Na pewno tam wrócę

Zachęcam do obejrzenia fotek ze stażu w galerii Dojo Oświęcim.

Program seminarium przedstawia się interesująco:

18.X.2008 sobota
I trening 10:00-13:00 (program 3 i 2 kyu Chi-Ryu Aiki-Jitsu: tanto i hanbo)
13:00-16:00 przerwa
II trening 16:00-19:00 (program Okinawa Kobudo: Bo, Tonfy, Nunchaku)
ok. 20:30 spotkanie integracyjne przy piwie i oscypku w karczmie Kolibecka

19.X.2008 niedziela
trening 10:00-12:00 (program Iaido i Jo Jutsu szkoły Chi Ryu)
12:00 zakończenie seminarium, rozdanie certyfikatów oraz czas na pamiątkowe zdjęcia

Koszt udziału w seminarium to 120zł (zawiera ubezp. NNW)

Organizatorem stażu jest Honshitsu – Podhalańska Grupa Chi Ryu Aiki Jutsu.

Kontakt: sensei Rafał Tokarczyk (e-mail: nt_rafal[na]wp.pl, tel.: 0 504 238 715).

Ze swojej strony serdecznie polecam i zapraszam. Do zobaczenia na macie!

Dokładam 2 prezentacje technik praktykowanych w szkole Chi-Ryu.

Chi-Ryu Aiki-Jitsu:

Okinawa Kobudo:

Filmiki przygotowali adepci Chi-Ryu z Shisei Dojo z Brzeszcz.

W zeszły weekend w Zielonej Górze świętowano 25-lecie istnienia sekcji Ju-jitsu. Odbyła się bardzo ciekawa gala z pokazami oraz równie interesujące seminarium z sensei Vlado Schmidtem. Jako, że swoje treningi zaczynałem właśnie w tym klubie, była to również znakomita okazja do spotkania wielu dobrych znajomych, których serdecznie pozdrawiam!

Na zdjęciu powyżej sensei Eliasz Madej (Karate Kyokushin) podczas testu twardości.